- و اللَّه الهادى » . « بؤت اليك بذنبى » بؤت - به باء يك نقطهء مضمومه و بعد از آن همزه در آخر تاء به دو نقطهء زيرين - به معنى « اقررت » يعنى : اقرار كردم و اعتراف نمودم به تو به گناه خود . « و بوائق الدّهر » مراد از بوائق ، مصايب دهر و نكبات زمان است . « و بعملى فلا تبسلنى » به باء يك نقطه و سين بىنقطه ، به معنى تأديهء به هلاكت است ، يعنى : مؤدّى مساز مرا به هلاكت به سبب شومى اعمال قبيحه و افعال ناشايستهء من . و به اين معنى است قول خداى تعالى در قرآن مجيد جايى كه مىفرمايد : أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ « 1 » ، يعنى آنكه : هلاك شود نفس به سبب كسب گناه و فسق و كفر و فجور و امثال آن . « ام الى بعيد فيتجهّمنى » تجهّم ، به معنى درهم كشيدن و ترش كردن روست ، يعنى : اگر به كسى ملتجى شوم و پناه به او برم چون مرا ببيند و مواجهت نمايد روى درهم كشد و مراد من برنيارد .

--> ( 1 ) سورهء انعام : 6 - آيهء 70 .